غزل شماره ۴۵۶
نوبهار است در آن کوش که خوش دل باشیکه بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوشکه تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی
چنگ در پرده همین می دهدت پند ولیوعظت آن گاه کند سود که قابل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگرستحیف باشد که ز حال همه غافل باشی
گر چه راهی ست پر از بیم ز ما تا بَرِ دوسترفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
نقد عمرت ببرد غصّه دنیا به گزافگر شب و روز درین قصّه مشکل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشدصید آن شاهد مطبوع شمایل باشی
نمایش تفسیر
برای کاری که نیت کرده اید اگر تلاش کنید خیلی زود به مرادتان می رسی. شانس به شما رو کرده، حیف است اگر آن را از خود دور کنید. روزگارتان آنقدر خوب می شود که تمام غم ها و غصه های گذشته را فراموش می کنید. برای رسیدن به مرادتان کمی سختی می کشید ولی اگر عاقل باشید به راحتی به نیات خودتان می رسید.