غزل شماره ۴۱۸
گر تیغ بارد، در کوی آن ماهگردن نهادیم، الحکم لله
آیین تقوا، ما نیز دانیملیکن چه چاره، با بخت گمراه
ما شیخ و واعظ، کمتر شناسیمیا جام باده، یا قصّه کوتاه
من رند و عاشق، وآنگاه توبه؟استغفرالله، استغفرالله
مِهر تو عکسی بر ما نیفکندآیینه رویا، آه از دلت آه
اَلصَّبرُ مَرٌّ، وَ العُمرُ فانیا لَیتَ شِعری، حتّامَ القاه
حافظ چه نالی، گر وصل خواهیخون بایدت خورد، در گاه و بیگاه
نمایش تفسیر
بسیار انسان مصممی هستید حتی اگر سنگ هم از آسمان ببارد کاری را که اراده کرده اید به پایان می رسانید. در برابر حکم الهی تسلیممحض هستید. روش تان راه درستی است برای همین خیلی زود به تیجه می رسید. در برابر گناه می ایستید و شیطان را لعنت می کنید. برای رسیدن به حاجت باید راهی سخت و دشوار را تحمل کنید.