غزل شماره ۴۱۷
عیشم مدام است، از لعل دلخواهکارم به کام است، الحمدلله
ای بخت سرکش، تنگش به بر کشگه جام زر کش، گه کام دل خواه
ما را به رندی، افسانه کردندپیران جاهل، شیخان گمراه
از دست زاهد، کردیم توبهوز فعل عابد ! استغفرالله
جانا چه گویم، شرح فراقتچشمی و صد نم، جانی و صد آه
کافر مبیناد، این غم که دیدستاز قامتت سرو، از عارضت ماه
شوق لبت برد، از یاد حافظدرس شبانه وردِ سحرگاه
نمایش تفسیر
فکر می کنید همه اشتباه می کنند و فقط شما هستید که راست می گوئید. فکر می کنید بخت با شما یار است ولی سخت در اشتباهید. شما از هر انچه که باعث خوشبختی تان می شود دورید پس تلاش کنید. عبادت و دعا کنید تا به خوشبختی حقیقی برسید. راه پر فراز و نشیب است تحمل کنید.