غزل شماره ۳۸۰
بارها گفته ام و بار دگر میگویمکه من گم شده این ره نه به خود میپویم
در پس آینه طوطی صفتم داشته اندآن چه استاد ازل گفت بگو می گویم
من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هستکه از آن دست که او می پروردم می رویم
دوستان عیب من بیدل حیران مکنیدگوهری دارم و صاحب نظری می جویم
گر چه با دلق ملمّع می گلگون عیب استمکنم عیب کزو رنگ ریا میشویم
خنده و گریه عشّاق ز جایی دگر استمیسرایم به شب و وقت سحر می مویم
حافظم گفت که خاک در میخانه مبویگو مکن عیب که من مشک ختن میبویم
نمایش تفسیر
مرحبا بر شما که اصول و احکام خداوند را مو به مو انجام می دهید ولی هرگاه از خدا چیزی خواسته اید بهشما نداده است و دوستان از شما خرده می گیرند. گوهر شما اسمان شماست. ناراحت نباشید این جزئی از وجودتان می باشد. روزی می رسد که قدرتان را بدانند هم اکنون نیز همراهی دارید که قدرتان را می داند.