غزل شماره ۱۲۵
شاهد آن نیست که مویی و میانی داردبندهی طلعت آن باش که آنی دارد
شیوهی حور و پری خوب و لطیف است ولیخوبی آنست و لطافت که فلانی دارد
چشمه چشمِ مرا ای گل خندان دریابکه به امّید تو، خوش آب روانی دارد
گوی خوبی که بَرَد از تو؟ که خورشید آنجانه سواریست که در دست عنانی دارد
دلنشان شد سخنم تا تو قبولش کردیآری آری سخن عشق نشانی دارد
خم ابروی تو در صنعت تیراندازیدست برده است زهر کس که کمانی دارد
در ره عشق نشد کس به یقین محرم رازهر کسی برحسبِ فهم گمانی دارد
با خرابات نشینان ز کرامات ملافهر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد
مرغ زیرک نزند در چمنش پرده سرایهر بهاری که ز دنبال خزانی دارد
مدّعی گو لُغَز و نکته به حافظ مفروشکلک ما نیز زبانی و بیانی دارد
نمایش تفسیر
هر حرفی را در هر جا نزنید که به ضرر خودتان تمام می شود. خیلی زود گول ظاهر را می خورید. صورت زیبا نشان از سیرت زیبا نیست. مهم اخلاق و قلب پاک افراد است.