غزل شماره ۱۲۳
مطرب عشق عجب ساز و نوایی داردنقش هر پرده که زد راه به جایی دارد
عالم از ناله عُشّاق مبادا خالیکه خوش آهنگ و فرح بخش صدایی دارد
پیر دُردی کش ما گر چه ندارد زَر و زورخوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد
محترم دار دلم کاین مگس قندپرستتا هواخواه تو شد فرّ همایی دارد
از عدالت نبود دور گَرَش پُرسد حالپادشاهی که به همسایه گدایی دارد
اشک خونین بنمودم به طبیبان گفتنددرد عشق است و جگرسوز دوایی دارد
ستم از غَمزه میاموز که در مذهب عشقهر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد
نغز گفت آن بت ترسا بچه باده فروششادی روی کسی خور که صفایی دارد
خسروا حافظ درگاه نشین فاتحه خواندوز زبان تو تمنّای دعایی دارد
نمایش تفسیر
در زندگی، عشق و محبت را فراموش نکن مخصوصاً در زندگی خصوصی خود. ازدواج موفقیت آمیزی در پیش داری. با کسی که دوست داری زندگی سرشار از عشق و محبت خواهی داشت.