غزل شماره ۳۱۵
به غیر از آن که بشد دین و دانش از دستمبیا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم
اگر چه خرمن عمرم غم تو داد به باد«به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم*(۱)»
چو ذرّه گر چه حقیرم ببین به دولت عشقکه در هوای رخت چون به مهر پیوستم
بیار باده که عمریست تا من از سَرِ امنبه کنج عافیت از بهر عیش ننشستم
اگر ز مردم هشیاری ای نصیحتگوسخن به خاک میفکن چرا که من مستم
چگونه سر ز خجالت برآورم بر دوستکه خدمتی به سزا برنیامد از دستم
بسوخت حافظ و آن یار دلنواز نگفتکه مرهمی بفرستم چو خاطرش خَستَم
نمایش تفسیر
- *(۱) - به خاکپای عزیزت که عهد نشکستیم - زمن بُریدی و با هیچکس نه پیوستم (سعدی) یارتان اگرچه از نظر مادی در مضیغه می باشد ولی بسیار مهربا و وفادار است. به او اعتماد کنید او تمام خوشی ها را بر خود حرام کرده تا بتواند شما را خوشبخت نماید. در رسیدن به حاجات شما هم کمکش کنید هر چند که او می گوید شرمنده است ولی شما باز هم یاری اش دهید.