غزل شماره ۱۹۸
گفتم کِی اَم دهان و لبت کامران کنند؟گُفتا به چشم هر چه تو گویی چنان کنند
گفتم خراج مِصر طلب می کند لبتگفتا درین معامله کم تر زیان کنند
گفتم به نقطهی دهنت خود که بُرد راهگفت این حکایتی ست که با نکته دان کنند
گفتم صنم پرست مشو با صمد نشینگفتا به کوی عشق هم این و هم آن کنند
گفتم هوای میکده، غم می بَرَد ز دلگفتا خوش آن کسان که دلی شادمان کنند
گفتم شراب و خِرقه نه آیین مذهب استگفت این عمل به مذهب پیر مُغان کنند
گفتم ز لعلِ نوشِ لبان، پیر را چه سود؟گفتا به بوسه شکرینش جوان کنند
گفتم که خواجه کی به سر حجله می رود؟گفت آن زمان که مشتری و مه قران کنند
گفتم دعای دولتِ او وِردِ حافظ استگفت این دعا ملایک هفت آسمان کنند
نمایش تفسیر
اراده ای بسیار قوی و راسخ داری که هر چه بخواهی به دست می آوری. پس یا علی بگو تا دنیا را تسخیر کنی. دل ها را شاد کن. با خدا باش و قرآن بخوان تا غم ها از دلت پاک شود و راه دین را پیدا کنی تا با سرعت هر چه تمام تر به قله ی موفقیت صعود نمایی که در هفت آسمان همه تو را دعا کنند.