غزل شماره ۱۷۳
در نمازم خم ابروی تو با یاد آمدحالتی رفت که محراب به فریاد آمد
از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدارکان تحمّل که تو دیدی همه بر باد آمد
باده صافی شد و مرغان چمن مست شدندموسم عاشقی و کار به بنیاد آمد
بوی بهبود ز اوضاع جهان می شنومشادی آورد گل و باد صبا شاد آمد
ای عروس هنر از بخت شکایت منمایحجلهِ حسن بیارای که داماد آمد
دلفریبان نباتی همه زیور بستنددلبر ماست که با حُسن خداداد آمد
زیر بارند درختان که تعلّق دارند ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد
مطرب از گفته حافظ غزلی نغز بخوانتا بگویم که ز عهد طربم یاد آمد
نمایش تفسیر
هر چه دارید از ایمان و دل پاک شماست. نتیجه ی صبوری و درایت خودتان را به زودی خواهید دید. زمینه را برای رسیدن به مقصود خودتان فراهم آورید. وضعی پیش می آید که شما از نظر مادی و معنوی تغییر می کنید و بار معنویاتتان بیشتر می شود.