غزل شماره ۱۱۸
آن کس که به دست جام داردسلطانی جم مدام دارد
آبی که خَضِر حیات از آن یافتدر میکده جو که جام دارد
سر رشته جان به جام بگذارکاین رشته ازو نظام دارد
ما و می و زاهدان و تقویتا یار سر کدام دارد
بیرون ز سر تو ساقیا نیستدر دورِ کسی که کام دارد
نرگس همه شیوه های مستیاز چشم خوشِ تو، وام دارد
ذکر رُخ و زلفِ تو دلم راوردی ست که صبح و شام دارد
بر سینهی ریش دردمندانلعلت نمکی تمام دارد
در چاه زِنَخ چو حافظ ای جانحسن تو دو صد غلام دارد
نمایش تفسیر
هر کس که در خانه ی او را زد ناامید بر نمی گردد. پس برای بازگشت سلامتی، دست به سوی او دراز کنید. از او بخواهید در ازای سلامتی، روح و جسم خویش را در راهش صرف کنید. خداوند هم به این حسن نیت شما از سر گناهتان خواهد گذشت. انشاالله.