غزل شماره ۱۱۶
کسی که حسنِ خطِ دوست در نظر داردمحقّق است که او حاصل بصر دارد
چو خامه بر خطِ فرمانِ او سر طاعتنهاده ایم مگر او به تیغ بردارد
کسی به وصل تو چون شمع یافت پروانهکه زیر تیغ تو، هر دم سری دگر دارد
به پای بوس تو دستِ کسی رسید که اوچو آستانه بدین در همیشه سر دارد
ز زُهد خشک ملولم کجاست بادهی نابکه بوی باده مدامم دماغ تر دارد
ز باده هیچت اگر نیست این نه بس که تو رادمی ز وسوسه عقل بی خبر دارد؟!
کسی که از در تقوی قدم برون ننهادبه عزم میکده اکنون سر سفر دارد
دل شکسته حافظ به خاک خواهد بردچو لاله داغ هوایی که بر جگر دارد
نمایش تفسیر
به هر کسی که ظاهر عالی و خوب داشت اعتماد نکنید. حرف های زیبا و با ادب او شما را تحت تاثیر قرار ندهد. در اصل طبل توخالیست. به حرف و نصیحت کسی گوش کنید که واقعا