غزل شماره ۱۰۶
تنت به ناز طبیبان نیازمند مبادوجود نازکت آزرده گزند مباد
سلامت همه آفاق در سلامت توستبه هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد
کمال صورت و معنی ز یمن صحّت اوستکه ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد
بدین چمن چو درآید خزان به یغماییرهش به سرو سهی قامت بلند مباد
در آن بساط که حسن تو جلوه آغازدمجال طعنه بدبین و بدپسند مباد
هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیندبه جز بر آتش غم، چشم او سپند مباد
شفا ز گفته شکّرفشان حافظ جویکه حاجتت به علاج گلاب و قند مباد
نمایش تفسیر
از اینکه همیشه سلامت و تندرست هستی خدا را شکر نمی کنی. با اینکه ظاهرا